Surname Genealogy Pages

Alle Media


Treffers 13,601 t/m 13,650 van 14,373     » Zie Galerij

    «Vorige «1 ... 269 270 271 272 273 274 275 276 277 ... 288» Volgende»

 #   Klikplaatje   Beschrijving   Verbonden met 
13601
Wapen tom Broke
Wapen tom Broke
 
 
13602
Wapen Ukena
Wapen Ukena
 
 
13603
Wapen Unia
Wapen Unia
 
 
13604
Wapen van Altena
Wapen van Altena
 
 
13605
Wapen van Béla
Wapen van Béla
 
 
13606
Wapen Van Beeck Calkoen
Wapen Van Beeck Calkoen
 
 
13607
Wapen van Bentinck
Wapen van Bentinck
Wapenregister van de Nederlandse adel Hoge Raad van Adel 1814 - 2014 
 
13608
Wapen van Bergh
Wapen van Bergh
 
 
13609
Wapen van Beveren en Pumbeke
Wapen van Beveren en Pumbeke
In de vroegste geschiedenis was het ‘Land van Beveren’ een onmetelijke vlakte met talrijke rivieren en eilandjes. Doorbraken, veroorzaakt door het stijgend zeeniveau, brachten dit land steeds meer onder invloed van de getijden. Aan de grens van dit vloedgebied zijn nederzettingen ontstaan, waarvan vaststaat dat ze door de Romeinen zijn bezocht of bewoond. Met primitieve dammen, die later op initiatief van kloosters en abdijen tot dijken werden verhoogd en versterkt, hebben de eerste streekbewoners de strijd met het water aangebonden en hun gemeenschappelijke schapenweiden gewonnen op het slikkengebied.
Tijdens de invallen van de Noormannen in de 9e eeuw kregen de plaatselijke vazallen van de graaf van Vlaanderen opdracht om de streek langs de Schelde te verdedigen. Uit deze vazallen zijn de Heren van Beveren voortgekomen. Het oudste document waarin “het land van Beveren” vermeld wordt dateert van in 965. Het Land van Beveren was veel groter dan het huidige Beveren. Het land omvatte naast Beveren ook Doel, Kallo, Kieldrecht en Verrebroek, samen met belangrijke gedeelten van Haasdonk, Melsele, Meerdonk, Vrasene en Zwijndrecht. Ook had de “Heer van Beveren” zeggenschap over gebieden, die in het toenmalige Land van Waas gelegen waren. Het ging over gronden in het centrum van Sint-Niklaas, in het centrum van Lokeren, in Sombeke (Waasmunster) en in Belsele.

Hoewel de heren van Beveren als vazallen van de graaf van Vlaanderen ontstaan waren, konden ze lange tijd een zelfstandige koers varen. Daaraan kwam in 1334 een einde toen Jan van Beveren (tevens bisschop van Potenza) de heerlijkheid Beveren verkocht aan Lodewijk II van Nevers, graaf van Vlaanderen.

De oorsprong van het geslacht van Beveren is niet helemaal duidelijk, Arnulf de Bevere, kleinzoon van Alfred de Grote wordt genoemd als de vader van Diederik I, stamvader van de Heren van Beveren. 
 
13610
Wapen van Brabant
Wapen van Brabant
 
 
13611
Wapen van Christiaan Lodewijk van Waldeck-Wildungen
Wapen van Christiaan Lodewijk van Waldeck-Wildungen
 
 
13612
Wapen van Coenraad Cuser
Wapen van Coenraad Cuser
 
 
13613
Wapen van Croy-Solre-Dülmen
Wapen van Croy-Solre-Dülmen
 
 
13614
Wapen van de familie d'Yve
Wapen van de familie d'Yve
Keizer Karel verleende in 1540 de riddertitel aan Jean d'Yve.

In 1662 verhief koning Filips IV van Spanje de heerlijkheid Soye tot baronie ten gunste van François d'Yve.

In 1668 verleende keizer Leopold I de titel markies van het Heilig Roomse Rijk aan Jean-Paul d'Yve.

Keizer Karel VI verleende in 1732 de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte, aan Gaspard d'Yve d'Ostiche.

Tijdens de zeventiende en achttiende eeuw werden verschillende leden van de familie d'Yve opgenomen in de Tweede stand van de provincies Namen, Brabant en Henegouwen. 
 
13615
Wapen van de familie della Faille de Levergehem
Wapen van de familie della Faille de Levergehem
Het huis Della Faille was een Zuid-Nederlandse adellijke familie, die zich verder heeft ontwikkeld onder het Belgisch koninkrijk.

De voorouders van de familie waren leden van de burgerij van Kortrijk met de naam Van der Faelge of Van der Failge.

De naam Della Faille werd voor het eerst gedragen door Pieter della Faille (ca. 1478-1546), die na een verblijf in Italië gefortuneerd terugkeerde naar Antwerpen en zijn geïtalianiseerde naam behield. 
 
13616
Wapen van de Gemeente Schuddebeurs en Simonshaven
Wapen van de Gemeente Schuddebeurs en Simonshaven
 
 
13617
Wapen van de graven van Nassau
Wapen van de graven van Nassau
 
 
13618
Wapen van de graven van Nassau, Vianden en Diez
Wapen van de graven van Nassau, Vianden en Diez
 
 
13619
Wapen van de heren van Arkel
Wapen van de heren van Arkel
 
 
13620
Wapen van de heren van Randerode
Wapen van de heren van Randerode
 
 
13621
Wapen van de nog levende tak Spies von Büllesheim
Wapen van de nog levende tak Spies von Büllesheim
 
 
13622
Wapen van de Ottoonse Linie van de Graven van Nassau
Wapen van de Ottoonse Linie van de Graven van Nassau
Het huis Nassau is het geslacht dat heerste over het graafschap (later hertogdom) Nassau in Duitsland en dat in 1985 in mannelijke lijn uitstierf. De vrouwelijke takken Oranje-Nassau en Nassau-Weilburg zijn de regerende vorstenhuizen van Nederland en Luxemburg. Wel bestaan er nog bastaardtakken van het geslacht in mannelijke lijn.

Het geslacht (huis) Nassau wordt genoemd naar de burcht Nassau aan de Lahn, een zijtak van de Rijn, die ten noorden van het Taunusgebergte loopt. De Lahn mondt iets ten zuiden van Koblenz uit in de Rijn. Circa vijftien kilometer stroomopwaarts, naar het oosten, ligt het plaatsje Nassau. Op die plek werd de burcht omstreeks 1120 gebouwd door de familie van Laurenburg. Walram van Laurenburg (circa 1146 – 1 februari 1198) was de eerste graaf van Nassau.

Slot Dillenburg 2
Slot Dillenburg

Hendrik de Rijke bouwde het slot de Dillenburg. Ook in Dietz stond een burcht of huis van de Nassaus, evenals later in Siegen, Hadamar, Idstein, Weilburg, Ottweiler, Saarbrücken, Usingen en Merenberg. Elk van deze plaatsnamen vertegenwoordigden een aparte tak van het huis van Nassau, zoals Nassau-Dillenburg, Nassau-Beilstein, Nassau-Dietz, Nassau-Siegen en Nassau-Weilburg. Met twee nog steeds bestaande linies:

Nassau-Dietz dat als het huis Oranje-Nassau regeert over Nederland. (De reden van de verdwijning van het achtervoegsel -Dietz is dat een Prinsdom hoger in aanzien stond en men drie namen waarschijnlijk te veel vond.)
Deze tak is uitgestorven in mannelijke lijn in 1890. Afstammelingen in vrouwelijke lijn blijven de naam Oranje-Nassau gebruiken.

Nassau-Weilburg dat over het groothertogdom Luxemburg regeert.
Deze tak is uitgestorven in mannelijke lijn in 1912. Afstammelingen in vrouwelijke lijn blijven de naam Nassau-Weilburg gebruiken. 
 
13623
Wapen van der Bergh
Wapen van der Bergh
 
 
13624
Wapen van Dirk III van Wassenaer
Wapen van Dirk III van Wassenaer
 
 
13625
Wapen van Gerrit van Assendelft
Wapen van Gerrit van Assendelft
 
 
13626
Wapen van Gwijde van Avesnes
Wapen van Gwijde van Avesnes
 
 
13627
Wapen van Henri Charles de la Trémoille
Wapen van Henri Charles de la Trémoille
 
 
13628
Wapen van het Huis Leiningen
Wapen van het Huis Leiningen
 
 
13629
Wapen van het Huis van de Mark
Wapen van het Huis van de Mark
 
 
13630
Wapen van het Sticht Utrecht
Wapen van het Sticht Utrecht
 
 
13631
Wapen van huis von Eppinghoven
Wapen van huis von Eppinghoven
 
 
13632
Wapen van Jan Floris Hendrik Karel, graaf van Nassau
Wapen van Jan Floris Hendrik Karel, graaf van Nassau
 
 
13633
Wapen van Jan I van Dampierre als graaf van Namen
Wapen van Jan I van Dampierre als graaf van Namen
 
 
13634
Wapen van Jan III van Brabant
Wapen van Jan III van Brabant
 
 
13635
Wapen van Jan van Bourgondië
Wapen van Jan van Bourgondië
Het eerste kwartier verwijst naar Bourgondië, het tweede naar Rethel, het derde naar Artesië en het vierde naar Brabant 
 
13636
Wapen van Jan zonder Vrees
Wapen van Jan zonder Vrees
 
 
13637
Wapen van Johan van Oldenbarnevelt
Wapen van Johan van Oldenbarnevelt
 
 
13638
Wapen van Justinus van Nassau
Wapen van Justinus van Nassau
 
 
13639
Wapen van Limburg Stirum
Wapen van Limburg Stirum
 
 
13640
Wapen Van Meckema in het Wapen- en Vlaggenboek van Gerrit Hesman (1708).
Wapen Van Meckema in het Wapen- en Vlaggenboek van Gerrit Hesman (1708).
 
 
13641
Wapen Van Polanen
Wapen Van Polanen
De tak Polanen voerde een variant van het van Wassenaer-wapen (drie zilveren wassenaars op een rood veld),breking door kleurwisseling. Het Polanen-wapen voert drie zwarte wassenaars op zilver. 
 
13642
Wapen van Prins Frederik
Wapen van Prins Frederik
 
 
13643
Wapen van prins Lorenz als aartshertog van Oostenrijk-Este omhangen met de lint van de Spaanse Orde van Burgerlijke Verdienste
Wapen van prins Lorenz als aartshertog van Oostenrijk-Este omhangen met de lint van de Spaanse Orde van Burgerlijke Verdienste
 
 
13644
Wapen van Randerode, heren van Boxtel
Wapen van Randerode, heren van Boxtel
 
 
13645
Wapen van Reinoud II van Gelre
Wapen van Reinoud II van Gelre
 
 
13646
Wapen van Robert van Oostenrijk-Este vanaf 1917
Wapen van Robert van Oostenrijk-Este vanaf 1917
 
 
13647
Wapen van Robrecht
Wapen van Robrecht
 
 
13648
Wapen van rooms-koning Adolf
Wapen van rooms-koning Adolf
 
 
13649
Wapen van Sterkenburg
Wapen van Sterkenburg
De eerste heren van Sterkenburg stamden uit het roemruchte huis der heren van Wulven, een machtige Stichtse familie waar vele ridderhofsteden uit de omgeving hun oorsprong aan danken, zoals Hindersteyn, Nederhorst den Berg (voorheen Ter Horst), Wulverhorst, Amelisweerd en Heemstede 
 
13650
Wapen van Teylingen
Wapen van Teylingen
Van Teylingen was de naam van een (hoog)adellijk geslacht uit Holland, dat in de middeleeuwen een grote rol speelde in de omgeving van de graven van Holland.
De oudst bekende, bewezen stamvader van het geslacht is Willem van Teylingen.

Hij zou afstammen van de graven van Holland. Gezien het Hollandse wapen met de barensteel is dat zeker aannemelijk.
Op een gouden achtergrond staat een rode leeuw (gelijk aan het schild van de graven van Holland) met daarop een barensteel. Dit laatste betekent een jongere tak; bij bastaardij staat er namelijk een schuine balk op.
Er bestaat de zogenaamde Sicconide-legende; Sicco of Siegfried van Holland (zoon van graaf Arnulf van Holland en Liutgard van Luxemburg) zou de eerste heer en stamvader van Teylingen zijn. Echter hier is geen enkel bewijs van. 
 

    «Vorige «1 ... 269 270 271 272 273 274 275 276 277 ... 288» Volgende»


Deze site wordt aangemaakt door The Next Generation of Genealogy Sitebuilding v. 12.2, geschreven door Darrin Lythgoe © 2001-2024.

Gegevens onderhouden door Alex Spinder. | Data Beschermings Beleid.